To ανακαινισμένο διαμέρισμα των 75τμ. βρίσκεται στον 2ο όροφο μιας πολυκατοικίας, των αρχών της δεκαετίας του 70 κοντά στην πλατεία Εξαρχείων.

Στα πλαίσια της ανακαίνισης του διαμερίσματος, έγινε πλήρης αναδιαμόρφωση του προκειμένου να ταιριάζει με τις λειτουργικές ανάγκες ενός ζευγαριού και να καλύπτει τα αισθητικά τους κριτήρια. Το αρχικό σχέδιο του διαμερίσματος, περιελάμβανε ένα χολ εισόδου, μια κλειστή κουζίνα, ένα χώρο καθιστικού, δύο υπνοδωμάτια και ένα λουτρό. Σύμφωνα με την αναδιαμόρφωσή του, δημιουργείται ένας ενιαίος χώρος κουζίνας – καθιστικού, ένα υπνοδωμάτιο και ένα μεγαλύτερο λουτρό. Όσον αφορά, το υπνοδωμάτιο, μεταλλικές συρόμενες πόρτες με υαλοστάσια διαχωρίζουν το υπνοδωμάτιο από το καθιστικό επιτρέποντας ταυτόχρονα την ένωση τους, όταν τα συρόμενα φύλλα μένουν ανοικτά. Μέσα από τα υαλοστάσια, διαχέεται το φως επιτρέποντας ένα ενιαίο αποτέλεσμα φυσικού φωτισμού στον χώρο. Αυτό το αποτέλεσμα, ήταν και ο στόχος της όλης συνθετικής διαδικασίας, η δημιουργία ενός ανοικτού χώρου διημέρευσης, όπου δεν υπάρχουν όρια ανάλογα με τη χρήση του κάθε χώρου. Στα δάπεδα, διατηρείται το ξύλινο δάπεδο, το οποίο και συνδυάζεται με νέα πλακίδια που φέρουν μοτίβα στα σημεία που προϋπήρχαν πλακίδια. Στην κουζίνα, ο μαρμάρινος νεροχύτης επαναχρησιμοποιείται και συνδυάζεται με γκρι και ξύλινα στοιχεία. Στους τοίχους, προτείνεται μια διχρωμία ως αφαιρετική αναφορά στην αισθητική της δεκαετίας του ’70. Χρώμα επιλέγεται επίσης και για το λουτρό. Στα έπιπλα και στα στόρια των κουφωμάτων, επιλέγονται φυσικά υλικά και απλές γραμμές.

To υπό ανακαίνιση διαμέρισμα βρίσκεται στον 1ο όροφο μιας πολυκατοικίας, των αρχών της δεκαετίας του ’90.

Στο διαμέρισμα, έγινε μερική αναδιαμόρφωση των χώρων. Το επικλινές ταβάνι, σε συνδυασμό με το μεγάλο ύψος του χώρου, αποτέλεσαν βασικές παραμέτρους, που καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα της μελέτης. Προκειμένου ο χώρος του καθιστικού – κουζίνας να αποκτήσουν μια πιο οικεία κλίμακα για τον ένοικο, στο ταβάνι προστίθενται ξύλινα δοκάρια, ενώ ο χώρος της κουζίνας, διατάσσεται πάνω σε υπερυψωμένο πλάτωμα. Στον τοίχο που λειτουργεί σαν φόντο του καθιστικού προτείνεται η τοποθέτηση επένδυσης με τούβλα, προκειμένου και πάλι ο φαινομενικά μεγάλος αυτός τοίχος, να αποκτήσει μια πιο ανθρώπινη κλίμακα. Το υπάρχον τζάκι, αναδιαμορφώνεται με μια κατασκευή από γυψοσανίδα και γραμμικά ανοίγματα πάνω στην οποία τοποθετείται και η τηλεόραση. Ξύλινα και μαύρα στοιχεία τοποθετούνται στις επιμέρους κατασκευές, δίνοντας έναν πιο βιομηχανικού τύπου χαρακτήρα στο τελικό αποτέλεσμα.

To διαμέρισμα των 140τμ., βρίσκεται στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας, των αρχών της δεκαετίας του ’90, στην Αγία Παρασκευή, με θέα προς την κατάφυτη πλευρά του Υμηττού. Η υπάρχουσα διάταξη, περιελάμβανε τρία υπνοδωμάτια, ένα δωμάτιο που διατασσόταν η κουζίνα, έναν ενιαίο χώρο τραπεζαρίας και καθιστικού, ένα λουτρό και ένα WC.

Σκοπός της ανακαίνισης, ήταν η αναδιάταξη των χώρων της κουζίνας, του WC και του λουτρού, προκειμένου να αποκτήσουν μεγαλύτερη λειτουργικότητα. Οι υπόλοιποι χώροι, δηλαδή τα υπνοδωμάτια, το καθιστικό και η τραπεζαρία επιδέχονται αλλαγές, που αφορούν στο ύφος τους με αλλαγές σε χρώματα, φωτισμό, υλικά και έπιπλα. Στην κουζίνα, δημιουργείται ένα μεγάλο ενιαίο άνοιγμα, που επιτρέπει την οπτική επαφή με την τραπεζαρία και το καθιστικό. Κάτω από το άνοιγμα και προς την πλευρά της τραπεζαρίας, προτείνεται η κατασκευή ψηλού πάγκου φαγητού. Μια αποθήκη τροφίμων, προστίθεται, επίσης στην κουζίνα. Στο καθιστικό, το υπάρχον τζάκι, τροποποιείται και γίνεται πιο γραμμικό, ενώ απέναντι και παράλληλα με το τζάκι, ο τοίχος διαμορφώνεται ως βιβλιοθήκη. Ανάμεσα στο τζάκι και στην βιβλιοθήκη, διατάσσεται το καθιστικό. Όσον αφορά, τα μπάνια, το WC περιορίζεται σε τετραγωνικά, προκειμένου να αποκτήσει μια πιο εργονομική διάταξη. Στο WC, δίνεται έμφαση στο χρώμα, ενώ αντιθέτως στο λουτρό, επιλέγονται πιο γήινες αποχρώσεις πλακιδίων.

Για το master υπνοδωμάτιο, επιλέγονται υλικά και χρώματα που προσφέρουν μια αίσθηση χαλάρωσης και καθαρότητας. Όσον αφορά, τα άλλα δύο υπνοδωμάτια, το ένα γίνεται παιδικό δωμάτιο και το άλλο μετατρέπεται σε γραφείο.

Το ξύλινο δάπεδο, διατηρείται σε όλο το διαμέρισμα, ενώ προστίθενται ψευδοροφές, στις οποίες ενσωματώνονται σποτ και κρυφός φωτισμός, για ένα ομοιόμορφο φωτιστικό αποτέλεσμα.

Στον δεύτερο όροφο μιας πολυκατοικίας, στον Άγιο Δημήτριο, της δεκαετίας του ’90, βρίσκεται το συγκεκριμένο διαμέρισμα στο οποίο, έγινε μερική ανακαίνιση.

Η ύπαρξη του τζακιού και η επιθυμία των ενοίκων να διατηρηθεί στην προ υπάρχουσα θέση, οδήγησε στη δημιουργία δύο χώρων lounge. O μικρότερος και δευτερεύων, διατάσσεται μπροστά από το τζάκι. Το τζάκι επανασχεδιάζεται, σε συνδυασμό με τον σχεδιασμό γραμμικών σκαλοπατιών, που καλύπτουν την διαφορά των δύο επιπέδων, στα οποία διαμορφώνεται το διαμέρισμα. Παράλληλα με τα σκαλοπάτια, κατασκευάζεται γραμμικό δοκάρι, που φέρει φωτισμό και σε συνδυασμό με τα σκαλοπάτια ‘’πλαισιώνει’’ την κίνηση ανάβασης ή κατάβασης, από το ένα επίπεδο του διαμερίσματος στο άλλο. Η όλη κατασκευή, προορίζεται για χώρο ανάγνωσης. Το κυρίως καθιστικό, διατάσσεται παράλληλα με τον τοίχο της τηλεόρασης, ο οποίος μετατρέπεται στην σκουρότερη επιφάνεια του χώρου, δίνοντας μια ψευδαίσθηση επιπλέον βάθους. Στην κατασκευή αυτή, επιλέγεται και πάλι το ίδιο μοτίβο της αίσθησης του πλαισίου, μιας και στο σημείο αυτό υπάρχει ήδη φέρον δοκάρι. Κατασκευάζεται λοιπόν, ένας χαμηλός τοίχος, σε συνδυασμό με το υπάρχον δοκάρι. Στον πρόσθετο τοίχο και στο δοκάρι, προσαρμόζεται, ως προς τα υλικά, ξύλινες λεπτομέρειες συνδυάζονται με λεπτομέρειες υφής τσιμεντοκονίας και λευκούς τοίχους .

Στο λουτρό, επιλέγονται γήινα χρώματα, γραμμικός φωτισμός και ένας γραμμικός μεγάλος καθρέπτης, που δίνει μήκος στο δωμάτιο του λουτρού.

To ανακαινισμένο οδοντιατρείο των 60 τ.μ., βρίσκεται στον 2^ο όροφο μιας σύγχρονης πολυκατοικίας στο Κορωπί, σε ένα χώρο που προοριζόταν αρχικά, για χώρο γραφείου. Έτσι, η αρχιτεκτονική μελέτη κρίθηκε απαραίτητη, προκειμένου ο χώρος αυτός να μετατραπεί σε χώρο οδοντιατρείου, που θα αποτελούταν, από χώρο αναμονής, γραφείο γιατρού και εξεταστήριο. Λόγω περιορισμένων τετραγωνικών μέτρων επιφάνειας, η εργονομική διάταξη των παραπάνω χώρων, με την δυνατή αξιοποίηση του φυσικού φωτός, αποτέλεσε πρωταρχικό εργαλείο της συνθετικής διαδικασίας.

Δημιουργείται χώρος γραφείου και εξεταστηρίου, που διαχωρίζονται με γυάλινο διαχωριστικό, για την απρόσκοπτη διάχυση του φωτός και στους δύο χώρους. Ο χώρος αναμονής, σχεδιάζεται, ώστε να προσφέρει μια αίσθηση άνεσης στους επισκέπτες, με τη χρήση υλικών και χρωμάτων που προκαλούν χαλάρωση, ενώ το πράσινο χρώμα στο φόντο της αναμονής, προστίθεται για να δημιουργήσει βάθος στον χώρο.

Στα έπιπλα, επιλέγονται μαλακές υφές, παλ χρωμάτων, ενώ σχεδιάζονται και κάποιες κατασκευές από ξύλο και λευκή λάκα.

Ιδιαίτερη έμφαση, δίνεται στον τεχνητό φωτισμό. Σαν κύρια πηγή φωτισμού, επιλέγονται σποτ φωτισμού, που τοποθετούνται σε ράγες, με δυνατότητα κατευθυνόμενης δέσμης φωτός, ενώ στον χώρο προστίθενται και κάποια διακοσμητικά φωτιστικά, δημιουργώντας μια χαλαρή ατμόσφαιρα στον επισκέπτη.

To υπό ανακαίνιση διαμέρισμα των 90 τ.μ. βρίσκεται στον 5ο όροφο μιας πολυκατοικίας, των αρχών της δεκαετίας του ’70, στην περιοχή της Κυψέλης, κοντά στο κέντρο της πρωτεύουσας. H κατοικία χαρακτηριζόταν από ένα αναχρονιστικό στυλ, που δικαιολογείται βέβαια από την παλαιότητα της κατασκευής της. Το σχέδιο του διαμερίσματος περιελάμβανε δύο υπνοδωμάτια, μια κουζίνα που εκτεινόταν σε ξεχωριστό δωμάτιο, αποκλεισμένη από τους υπόλοιπους χώρους της κατοικίας, χώρο τραπεζαρίας σε γειτνίαση με το χώρο του σαλονιού και ένα λουτρό.

Σκοπός της ανακαίνισης, ήταν η ανακατασκευή του διαμερίσματος, με ένα πιο σύγχρονο ύφος και η αναδιάταξη των χώρων προκειμένου να ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες και στις συνήθειες του ενοίκου, που μισθώνει το διαμέρισμα, για μια βραχυχρόνια φιλοξενία. Το ανακαινισμένο διαμέρισμα, θα μπορεί να εξυπηρετεί έως και έξι άτομα.

Τα υπνοδωμάτια αναδιατάσσονται, ώστε τελικά να αποκτήσουν το ίδιο εμβαδόν. Στο ένα υπνοδωμάτιο, προστίθεται λουτρό en suite με αποτέλεσμα στο διαμέρισμα να υπάρχουν, πλέον, δύο χώροι λουτρού. Τα υπνοδωμάτια, διαμορφώνονται με διαφορετικό ύφος το καθένα, το ένα εμπνέεται από έθνικ στοιχεία, ενώ στο άλλο δίνεται έμφαση στο χρώμα. Η κουζίνα, το καθιστικό και η τραπεζαρία ενοποιούνται και στο χώρο προστίθεται τζάκι αερίου. Μια επιμήκης νησίδα με σκαμπό, χωρίζει νοητά τους χώρους του καθιστικού και της τραπεζαρίας, από τον χώρο της κουζίνας. Το μπλε χρώμα στην κουζίνα, επιλέχθηκε ως αφαιρετική αναφορά στην εσωτερική αρχιτεκτονική της δεκαετίας του ’70. Μια μεγάλη βιβλιοθήκη, καλύπτει τον τοίχο πίσω από την τραπεζαρία, ενώ με την εφαρμογή μιας επένδυσης στον τοίχο αυτόν, δίνεται βάθος. Τέλος, στο δάπεδο διατηρείται το ξύλινο δάπεδο, ενώ στον χώρο της κουζίνας, συνδυάζεται με πλακίδια υφής μαρμάρου, σε διάταξη ψαροκόκαλου, όπως άλλωστε είναι και το πάτωμα του ενιαίου χώρου εισόδου – καθιστικού – τραπεζαρίας.

Ο κτιριακός όγκος της κατοικίας, τοποθετήθηκε κεντρικά και δυτικά του οικοπέδου και σε επαφή με την όμορη ιδιοκτησία. Πρόκειται για ισόγειο κτίσμα, εμβαδού 126,40 τ.μ. με ταυτόχρονη κατασκευή υπογείου 7,50 τ.μ.

Ο σχεδιασμός, στηρίχθηκε στη δημιουργία ενός συμπαγούς όγκου, με μικρές υποχωρήσεις, παρακολουθώντας την διάταξη των ορίων του οικοπέδου και την εσωτερική λειτουργικότητα. Προσαρμόστηκε τόσο στις λειτουργικές ανάγκες των χρηστών, όσο και σε μια προσπάθεια ένταξης του κτιρίου στο φυσικό και αστικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπ’ όψη, τη μορφολογία του εδάφους, τη θέα, τον προσανατολισμό και γενικότερα το κλιματολογικό, αλλά και το αρχιτεκτονικό ύφος της περιοχής. Ειδικότερα, ο σχεδιασμός του εξωτερικού κελύφους του κτιρίου, έχει κύριο χαρακτηριστικό, όχι μόνο την αποφυγή ενιαίων επιμηκών πλευρών και την μερική διάσπαση του όγκου του κτιρίου, αλλά ταυτόχρονα την δημιουργία υπαίθριων χώρων, με πρωτεύοντα ρόλο, στη δημιουργία άνεσης και ευχάριστης διαβίωσης για τους ενοίκους.

Περιμετρικά του κύριου όγκου του κτιρίου, κατασκευάζονται μπαζωμένες βεράντες και μικρές κλίμακες, για την εξυπηρέτηση των χρηστών. Η είσοδος, γίνεται από την οδό Κάσου, για τους πεζούς και από την οδό Λευκάδος, για τα οχήματα.

Η επιλογή των υλικών διαμόρφωσης, καθώς και οι χρωματικές επιλογές, που χρησιμοποιούνται για τους εξωτερικούς χώρους, αποσκοπούν στην εναρμόνιση και ένταξη του κτιριακού όγκου στο περιβάλλον.

To ανακαινισμένο διαμέρισμα των 130 τ.μ., βρίσκεται στον 2ο όροφο μιας μικρής πολυκατοικίας, των τελών της δεκαετίας του ’70, στην περιοχή του Κορωπίου Αττικής. H κατοικία, χαρακτηριζόταν από ένα αναχρονιστικό στυλ, που δικαιολογείται βέβαια από την παλαιότητα της κατασκευής της. Ένας σκοτεινός μακρύς διάδρομος, το διαπερνούσε στη μέση του, ξεκινώντας από την είσοδο με διεύθυνση ανατολής δύσης. Εκατέρωθεν του διαδρόμου, σε έναν ενιαίο χώρο, το καθιστικό και η τραπεζαρία από τη μία μεριά, ενώ προς την άλλη μεριά, τοποθετείται η κουζίνα. Η πρόταση ανακαίνισης, αφορά κυρίως τους πιο κοινόχρηστους χώρους της κατοικίας (καθιστικό, τραπεζαρία, κουζίνα, WC, λουτρό) αλλά και το master υπνοδωμάτιο.

Ως προς την διάταξη, λοιπόν, προτείνεται η κατάργηση του διαδρόμου της εισόδου, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας ενιαίος διαμπερής χώρος, στον άξονα, βορρά νότου. Στον ενιαίο αυτό χώρο, τοποθετείται το καθιστικό, με την τραπεζαρία, που χωρίζονται μεταξύ τους με τζάκι δυο όψεων, προς τους δύο χώρους. Η κουζίνα και το WC των επισκεπτών, τοποθετούνται πάλι προς το βορρά.

Ως προς τα υλικά, μετά από επιθυμία των ιδιοκτητών, διατηρήσαμε τα πλακίδια από γρανίτη που καλύπτουν τους κοινόχρηστους χώρους του σπιτιού και με τη χρήση μαύρων λεπτομερειών και λεπτομερειών από ξύλο, επιδιώξαμε να δημιουργήσουμε ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Καθοριστική στο τελικό αισθητικό αποτέλεσμα της ανακαίνισης, ήταν επίσης, η επανάχρηση και αναπαλαίωση κάποιων επίπλων, που βρίσκονταν στο σπίτι και αποφασίστηκε να ξαναχρησιμοποιηθούν με τρόπο να ταιριάζει με τις λιτές, πλέον, γραμμές της κατοικίας.

Τα δύο μπάνια, σχεδιάστηκαν εμπνευσμένα από στοιχεία της φύσης. Στο πρώτο, έγινε μια κατασκευή επίπλου νιπτήρα, που ενσωματώνει μόνιμα μια Σανσιβέρια, γνωστή για τις ιδιότητες που έχει να καθαρίζει τον αέρα από τις διάφορες τοξίνες ενώ στο WC, εφαρμόζεται ταπετσαρία στους τοίχους με κεντρικό θέμα το μπαμπού.

Στο πίσω μέρος της αυλής μιας πολυκατοικίας της δεκαετίας του 80, υπάρχει αυτό το διαμέρισμα των 60 τ.μ., το οποίο αρχικά είχε κατασκευαστεί για να χρησιμοποιηθεί ως αποθήκη, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε κατοικία.

Η πρόταση ανακαίνισης, αφορά τη μετατροπή του ακινήτου σε παραθεριστική κατοικία, με την όσο το δυνατόν πιο εργονομική λειτουργία. Ζητούμενο της ανακαίνισης, ήταν να μπορούν να υπάρχουν οι βασικοί χώροι, που κάνουν βιώσιμη μια κατοικία για δύο άτομα, υπνοδωμάτιο, λουτρό, καθιστικό και κουζίνα.

Από τους πρώτους στόχους που είχαν τεθεί, ήταν να τονιστεί το στοιχείο της αυλής, με τέτοιον τρόπο, ώστε ο ένοικος να έχει μια πιο καλή αίσθησή της. Την ίδια στιγμή, ζητούμενο αποτέλεσε, η εξασφάλιση μιας σχετικής απομόνωσης από τις γύρω πολυκατοικίες, καθώς οι ένοικοι των πολυκατοικιών αυτών, έχουν άμεση οπτική επαφή μαζί της. Υπήρξε λοιπόν η ανάγκη, να χρησιμοποιηθούν περιοχές και εργαλεία σύνθεσης, που θα μπορούσαν να κάνουν τις δύο αυτές έννοιες να ταιριάξουν.

Αναλύοντας την περιοχή επέμβασης, διαπιστώθηκε ότι η πλαϊνή πρασιά, αποτελεί μια περιοχή, που θα μπορούσαν να συνυπάρξουν οι δύο έννοιες της εξωστρέφειας και της απομόνωσης. Η περιοχή αυτή προτείνεται, λοιπόν, να αντιμετωπιστεί ως συνέχεια του εσωτερικού χώρου.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πράσινο, το οποίο αποτελεί βασικό εργαλείο της συνθετικής διαδικασίας, αλλά και στη χρήση όσο μεγαλύτερων υαλοστασίων μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, λόγω του υπάρχοντος κελύφους και των περιορισμών που αυτό ορίζει, προκειμένου να επιτευχθεί μια καλύτερη σύνδεση του εσωτερικού της κατοικίας με την αυλή.

Ως προς τα υλικά, χρησιμοποιούνται κυρίως υλικά, που μιμούνται φυσικά υλικά, όπως τα πλακίδια υφής ξύλου, που σε συνδυασμό με άλλα ξύλινα στοιχεία και το λευκό στους τοίχους δημιουργούν μια αίσθηση άνεσης στον ένοικο.

Στον 5ο και τελευταίο όροφο μιας πολυκατοικίας, που κατασκευάστηκε το 1983, στην οδό Μυκηνών στην Άνω Γλυφάδα, βρίσκεται το συγκεκριμένο διαμέρισμα των 75μ²  που χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια, ως επαγγελματικός χώρος (γραφείο). Έτσι, ήταν αναγκαία η αναδιαμόρφωση του προκειμένου, ο χώρος αυτός να προσαρμοστεί σε χώρο κατοικίας, ο οποίος καλύπτει τις ανάγκες διημέρευσης ενός ζευγαριού.

Το διαμέρισμα, έχει πολλά πλεονεκτήματα, όσον αφορά τη θέση του, καθώς βρίσκεται πάνω από την λεωφόρο Βουλιαγμένης και έχει θέα προς το Σαρωνικό κόλπο και τον Υμηττό. Στόχος της ανακαίνισης, ήταν αφενός το να εκμεταλλευτούμε, με τον όσο καλύτερο δυνατό τρόπο, τη θέα και τον προσανατολισμό που παρέχει η θέση τoυ και αφετέρου  η αναδιαμόρφωσή του σύμφωνα με τις ανάγκες των νέων ενοίκων.

Η κάτοψη του διαμερίσματος, αναδιαμορφώθηκε πλήρως. Στο σχέδιο προσαρμόζεται  το υπνοδωμάτιο που αναφέρεται στους κύριους ενοίκους, ένα μικρότερο υπνοδωμάτιο, που μπορεί να λειτουργήσει ως ξενώνας, λουτρό και ενιαίος χώρος καθιστικού – κουζίνας, με θέα προς την λεωφόρο Βουλιαγμένης και τον Σαρωνικό κόλπο. Οι κοινόχρηστοι χώροι του διαμερίσματος, καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο εμβαδόν του διαμερίσματος, θεωρώντας τους, τους βασικούς χώρους, στους οποίους διαμορφώνεται η καθημερινότητα των ενοίκων και επομένως  και οι αναμνήσεις τους. Στις όψεις τους, τοποθετούνται μεγάλα υαλοστάσια. Στο κέντρο της σύνθεσης, τοποθετείται ένα ξύλινο ‘’κουτί’’ γύρω από το οποίο, αρθρώνονται, στον άξονα ανατολής – δύσης, από τη μία οι κοινόχρηστοι και από την άλλη οι πιο ιδιωτικοί χώροι του διαμερίσματος. Το ξύλινο κουτί, αποκτά κεντροβαρικό χαρακτήρα, στη σύνθεση του διαμερίσματος. Ως προς τη λειτουργία του, αποτελεί την γκαρνταρόμπα εισόδου της κατοικίας και στη συνέχεια του εξελίσσεται σε επένδυση του εξωτερικού τοίχου του λουτρού.

Ως προς τα υλικά και τις υφές, σε όλη την επιφάνεια της κατοικίας, στο δάπεδο εφαρμόστηκαν πλακίδια υφής ξύλου, με εξαίρεση το λουτρό. Με τη διατήρηση αυτής της ομοιομορφίας, δίνεται η αίσθηση, μιας μεγαλύτερης επιφάνειας. Ξύλινα στοιχεία, χρησιμοποιήθηκαν επίσης, σε άλλα στοιχεία της κατασκευής, τα οποία συνδυασμένα με το λευκό χρώμα στους τοίχους και διάφορους γραμμικούς φωτισμούς, κρυφούς ή μη, δημιουργούν μια ήρεμη και ζεστή ατμόσφαιρα για τον ένοικο.