Η κατοικία  βρίσκεται στην Ραφήνα και συγκεκριμένα στην περιοχή Κόκκινο Λιμανάκι. Η ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζεται από αραιή δόμηση και κυρίως εξοχικές κατοικίες. Η είσοδος γίνεται από την οδό Πλαστήρα, ήπιας κυκλοφορίας δρόμο και αποτελείται από υπόγειο εμβαδού 72.90 τμ με χρήση αυτοτελούς κατοικίας και χώρου βοηθητικής χρήσης (αποθήκη) ενώ  μια δεύτερη αυτοτελής κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα στο ισόγειο και στον Α όροφο. Το ισόγειο έχει εμβαδό 73.50τμ (περιλαμβάνεται εσωτερικό κλιμακοστάσιο), ενώ ο όροφος έχει εμβαδό 34.00τμ.

Η κατοικία τοποθετείται κεντρικά του αγροτεμαχίου. Η μεγαλύτερη πλευρά της κατοικίας προσανατολίζεται προς την ανατολή και προς την θέα προς την θάλασσα ενώ υπάρχουν και επαρκή ανοίγματα προς τον νότο. Μικρότερα ανοίγματα εντοπίζονται στον βορρά και στην δύση. Οι κοινόχρηστοι χώροι της κατοικίας, οι εξώστες και οι ημιυπαίθριοι χώροι σχεδιάζονται με ανατολικό προσανατολισμό με κατεύθυνση προς την θάλασσα.

Ο σχεδιασμός στηρίχθηκε στη δημιουργία  δύο κύριων όγκων, ενός διπλού και ενός μονού ύψους τα οποία συνδέονται με τρίτο όγκο ο οποίος δέχεται επένδυση τύπου πέτρας για να τονιστεί ο ρόλος του ως συνδετήριος των δύο όγκων. Ο σχεδιασμός προσαρμόστηκε τόσο στις λειτουργικές ανάγκες των χρηστών, αλλά και σε μια προσπάθεια ένταξης στο φυσικό και αστικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψιν τη μορφολογία του εδάφους, τη θέα προς την θάλασσα, τον προσανατολισμό και γενικότερα το κλιματολογικό, αλλά και το αρχιτεκτονικό ύφος της περιοχής.  Ειδικότερα, η σύνθεση του εξωτερικού κελύφους, έχει κύριο χαρακτηριστικό την συρρίκνωση της κλίμακας του κτηρίου με την χρήση μη ενιαίων επιμηκών πλευρών και την υποχώρηση των όγκων που συνθέτουν την κατοικία , αλλά ταυτόχρονα σκοπεύει στη δημιουργία υπαίθριων χώρων, βατών δωμάτων και εξωστών που παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη δημιουργία άνεσης και ευχάριστης διαβίωσης. Ο περιβάλλοντας χώρος διαμορφώνεται λαμβάνοντας υπόψιν το ανάγλυφο του αγροτεμαχίου και την  πραγματοποίηση επαρκούς  φύτευσης.

Η πολυκατοικία βρίσκεται σε μια ήσυχη γειτονιά στο Κορωπί. Η ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζεται από μια σχετικά πυκνή δόμηση και αποτελεί περιοχή κατοικίας σχεδόν κατά αποκλειστικότητα. Η είσοδος στους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου γίνεται στη συμβολή των οδών Αγγέλου Λυμπεροπούλου  & Γεωργίου Μερκούρη.

Ο κτιριακός όγκος τοποθετήθηκε αφήνοντας τον  μεγαλύτερο ακάλυπτο χώρο στο βορινό τμήμα του οικοπέδου και σε επαφή με την όμορη ιδιοκτησία στο δυτικό τμήμα του οικοπέδου. Ο σχεδιασμός του κτιρίου είχε ως στόχο την στρέψη του κάθετα στον άξονα βορρά- νότου ώστε αφενός να αξιοποιηθούν τα πλεονεκτήματα ως προς τον φυσικό  φωτισμό που δίνει ο νότος και αφετέρου να γίνει εκμετάλλευση της θέας προς τον βορρά και προς τον Υμηττό. Έτσι οι περισσότερο κοινόχρηστοι χώροι των διαμερισμάτων είναι διαμπερείς με μεγάλα ανοίγματα σε βορρά και νότο. Προς τον βορρά χωροθετούνται οι χώροι της κουζίνας ενώ τα υπνοδωμάτια έχουν νότιο προσανατολισμό. Ο σχεδιασμός στηρίχθηκε στη δημιουργία  διαφορετικών όγκων διακριτών χρήσεων μεταξύ τους. Έτσι το κοινόχρηστο κλιμακοστάσιο διατάσσεται σε έναν όγκο, η κουζίνα σε άλλον, το καθιστικό- τραπεζαρία σε άλλο και τα υπνοδωμάτια σε έναν ξεχωριστό όγκο. Οι εξώστες και οι ημιυπαίθριοι χώροι λειτουργούν ως συνδετήριοι των διακριτών αυτών όγκων. Ο σχεδιασμός προσαρμόστηκε τόσο στις λειτουργικές ανάγκες των χρηστών, αλλά και σε μια προσπάθεια ένταξης στο φυσικό και αστικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψιν τη μορφολογία του εδάφους, τη θέα προς τον Υμηττό, τον προσανατολισμό και γενικότερα το κλιματολογικό, αλλά και το αρχιτεκτονικό ύφος της περιοχής.  Ειδικότερα, η σύνθεση του εξωτερικού κελύφους, έχει κύριο χαρακτηριστικό την συρρίκνωση της κλίμακας του κτηρίου με την χρήση μη ενιαίων επιμηκών πλευρών και την υποχώρηση των όγκων που συνθέτουν το κτήριο, αλλά ταυτόχρονα σκοπεύει στη δημιουργία υπαίθριων χώρων και εξωστών που παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη δημιουργία άνεσης και ευχάριστης διαβίωσης. Ο περιβάλλοντας χώρος διαμορφώνεται λαμβάνοντας υπόψιν το ανάγλυφο του οικοπέδου. Στο βορινό τμήμα του οικοπέδου σχεδιάζονται και οι απαιτούμενες θέσεις στάθμευσης ενώ στο νότιο τμήμα της ακάλυπτης επιφάνειας σχεδιάζεται χώρος καθιστικού με πέργκολα. Η επιλογή των  υλικών διαμόρφωσης καθώς και οι χρωματικές επιλογές, που χρησιμοποιούνται για τους εξωτερικούς χώρους αποσκοπούν στην εναρμόνιση και ένταξη του κτιριακού όγκου στο περιβάλλον ενώ αντανακλούν τον σύγχρονο τρόπο ζωής.

Το κτίριο περιλαμβάνει υπόγειο εμβαδού 56,76 τμ και διαμορφώνεται στα 1,20μ πάνω από την φυσική στάθμη εδάφους ενώ έχει βοηθητική χρήση, ισόγειο εμβαδού 70,04 τμ με χρήση κατοικίας και βοηθητικές χρήσεις, α όροφο εμβαδού 96,34 τμ αποτελούμενο από ένα διαμέρισμα, β όροφο εμβαδού 96,34 τμ αποτελούμενο από ένα διαμέρισμα, γ όροφο εμβαδού 96,34 τμ αποτελούμενο από ένα διαμέρισμα και δώμα εμβαδού 17,53 τμ.

To ανακαινισμένο ξενοδοχειακό συγκρότημα 22 ανεξάρτητων δωματίων, βρίσκεται στη Σκίαθο.

Στα πλαίσια της ανακαίνισης, έγινε πλήρης αναδιαμόρφωση των δωματίων προκειμένου να δημιουργηθεί ένας λειτουργικός και αρμονικός χώρος για την φιλοξενία των επισκεπτών. Οι λειτουργιές του χώρου ενοποιούνται προσφέροντας στον χρήστη μια διαφορετική εμπειρία κατοίκησης και κίνησης στον χώρο . Η ξύλινη σκεπή διατηρείται και τονίζεται ως μέρος του σχεδιασμού. Το απαλό μωσαϊκό καλύπτει πατώματα, πάγκους και μέρη τοίχων δημιουργώντας μια οπτική συνέχεια. Τα φυσικά υλικά και τα ζεστά χρώματα τα γεωμετρικά σχήματα και οι μεταλλικές πινελιές φέρνουν μια ήρεμη, ανοιχτή αίσθηση στο χώρο.

Η διώροφη μεζονέτα με υπόγειο & σοφίτα, των 380τμ είναι μέρος μιας διπλoκατοικίας της δεκαετίας του 2000, στους Θρακομακεδόνες.

Στα πλαίσια της αποπεράτωσης, έγινε εκτενής μελέτη προκειμένου αναδιαμορφωμένη πλέον κατοικία να ταιριάζει με τις λειτουργικές ανάγκες μιας νέας οικογένειας και να καλύπτει τα αισθητικά τους κριτήρια.

Στη κουζίνα/καθιστικό στο ισόγειο ανοίγεται μεγάλο υαλοστάσιο ώστε να ενοποιείται ο εσωτερικός με τον εξωτερικό χώρο. Ο σχεδιασμός είχε ως στόχο την ελεύθερη κίνηση, την σύνδεση των λειτουργιών καθώς και την αίσθηση ζεστασιάς και ηρεμίας. Το καθιστικό μεταμορφώνεται σε έναν φιλόξενο αναπαυτικό χώρο για την ψυχαγωγία των μελών της οικογένειας.

Στον πρώτο όροφο φιλοξενούνται δύο παιδικά υπνοδωμάτια,ένα λουτρό, το master υπνοδωμάτιο με λουτρό ensuite και ένα μικρό καθιστικό.

Η σοφίτα οριοθετείται σε ένα παραλληλόγραμμο σχήμα και χρησιμοποιείται ως γραφείο και ξενώνας.

Τέλος το υπόγειο διαμορφώνεται ως play room με το μπιλιάρδο ως κεντρικό στοιχείο στον χώρο.

Η πολυκατοικία βρίσκεται στο Κορωπί, σε τμήμα της πόλης που χαρακτηρίζεται από μια πιο αραιή δόμηση σε σχέση με το κέντρο της. Το οικόπεδο χωροθετείται πλησίον μικρής πλατείας γειτονιάς. Η είσοδος γίνεται από την οδό Άρεως, ήπιας κυκλοφορίας δρόμο και αποτελείται από μια κατοικία 50τμ στο ισόγειο τμήμα, δύο κατοικίες των 70 και 50 τμ αντίστοιχα στον Α όροφο και μια μεγαλύτερη κατοικία των 130τμ στον β όροφο. Οι κατοικίες του ισογείου και α ορόφου προορίζονται από τους ιδιοκτήτες προς εκμετάλλευση ενώ η κατοικία του β ορόφου για ιδιοκατοίκηση. Στο υπόγειο φιλοξενούνται βοηθητικοί  χώροι χρήσης.

Το κτήριο έχει σχεδιαστεί προκειμένου να εκμεταλλεύεται στο έπακρον τα γεωμετρικά και γεωγραφικά πλεονεκτήματα του οικοπέδου. Ο σχεδιασμός των χώρων διημέρευσης έχει γίνει με αποκλειστικό παράγοντα τον νότιο προσανατολισμό ενώ μεγάλα υαλοστάσια έχουν τοποθετηθεί προς αυτόν τον προσανατολισμό. Αντιθέτως, συμπαγείς τοίχοι τοποθετούνται στον βορρά. Στην δύση εντοπίζονται μικρά ανοίγματα προστατεύοντας έτσι από τον ζεστό ήλιο του καλοκαιριού. Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί  στον σχεδιασμό εκτεταμένων εξωστών που πλαισιώνουν τις όψεις προωθώντας και ενσωματώνοντας τον ‘’υπαίθριο βίο’’ του μεσογειακού κλίματος στην καθημερινότητα  των ενοίκων προεκτείνοντας έτσι  τον εσωτερικό χώρο στον εξωτερικό.

Η κατοικία οργανώνεται μέσω  της προσθετικής αξίας των όγκων  και αποτελεί μια άσκηση τόσο στην  μοναδικότητα  όσο και στην κοινοτυπία διατηρώντας την συνέχεια της πόλης. Κατακόρυφα συμπαγή στοιχεία στην όψη ενισχύουν την ιδιωτικότητα  των χώρων και πλαισιώνουν συγκεκριμένες οπτικές φυγές.

To ανακαινισμένο διαμέρισμα των 117τμ. βρίσκεται στον 2ο όροφο μιας πολυκατοικίας, των αρχών της δεκαετίας του 80 στην Βούλα και κατοικείται από μια καινούργια μικρή οικογένεια. Χαρακτηριστικό όλων των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας αποτελούν τα μεγάλα υαλοστάσια που βρίσκονται στον ενιαίο χώρο καθιστικού-τραπεζαρίας με νοτιοδυτικό προσανατολισμό και θέα προς το Σαρωνικό κόλπο.

Το αρχικό σχέδιο του διαμερίσματος περιλάμβανε ένα χολ εισόδου, μια κλειστή κουζίνα, έναν ενιαίο χώρο καθιστικού- τραπεζαρίας με τζάκι, τρία υπνοδωμάτια , ένα  wc και ένα λουτρό. Στα πλαίσια της ανακαίνισης του διαμερίσματος, έγινε αναδιάταξη του χώρου της κουζίνας η οποία πλέον αναπτύσσεται ελεύθερα και προς τους χώρους του καθιστικού και της τραπεζαρίας χωρίς να διαχωρίζεται από αυτούς αποκτώντας ανοικτό χαρακτήρα και σε   οπτική επαφή με αυτούς.  Έτσι, η δραστηριότητα των ενοίκων  στους χώρους διημέρευσης είναι  και χωρικά πλέον σαφώς πιο εξωστρεφής σε σχέση με την δραστηριότητα που αναπτύσσεται στους υπόλοιπους χώρους του ενσωματώνoντας τον σύγχρονο πλέον αστικό τρόπο ζωής. Μεταξύ των  χώρων της κουζίνας και της τραπεζαρίας τοποθετείται, κάτω από το διαχωριστικό δοκάρι, πάγκος εργασίας με θέα προς τα μεγάλα υαλοστάσια του διαμερίσματος και την θάλασσα. Αυτή η νέα διάταξη αποτέλεσε κοινή επιλογή μελετητών και ενοίκων καλύπτοντας της λειτουργικές τους ανάγκες και τα αισθητικά τους κριτήρια. Το χολ διατηρείται ως μεταβατικός χώρος ανάμεσα στο κοινόχρηστο και στο ιδιωτικό το οποίο συμπληρώνεται με αποθηκευτικούς χώρους. Το αρχικό wc επεκτείνεται και μετατρέπεται σε δεύτερο λουτρό και το μικρότερο υπνοδωμάτιο επεκτείνεται προς την κουζίνα.

Το μαρμάρινο καρναζέικο δάπεδο διατηρείται στους χώρους διημέρευσης όπως επίσης και το ξύλινο πάτωμα στα υπνοδωμάτια. Στους χώρους διημέρευσης και στους χώρους βοηθητικής χρήσης οι οποίοι στερούνται επαρκούς φωτισμού προστίθενται ψευδοροφές, στις οποίες ενσωματώνονται σποτ και κρυφοί φωτισμοί, για ένα ομοιόμορφο φωτιστικό αποτέλεσμα. Τα υλικά ως προς γεωμετρικά τους χαρακτηριστικά, τα χρώματα και τις υφές τους επιλέχθηκαν ώστε να κυριαρχεί ένα αίσθημα καθαρότητας και ηρεμίας στον χώρο δημιουργώντας όμως και μια αίσθηση μοναδικότητας.

To ανακαινισμένο διαμέρισμα των 98,70τμ. βρίσκεται στο δώμα μιας πολυκατοικίας στη Ν. Σμύρνη.

Στα πλαίσια της ανακαίνισης του διαμερίσματος, έγινε αναδιαμόρφωση και επέκταση του κλειστού χώρου με σκοπό την ενοποίηση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Το διαμέριαμα αποτελούταν από ένα υπνοδωμάτιο, μια κλειστή κουζίνα, ένα καθιστικό και ενα λουτρό. Ο χώρος της κουζίνας μετατράπηκε σε γραφείο ή δεύτερο υπνοδωμάτιο. Το σαλόνι επεκτάθηκε προς τον εξώστη ώστε να μπορεί να φιλοξενήσει σε open plan σχεδιασμό την κουζίνα και το σαλόνι. Κατασκευάστηκαν ντουλάπια κατά μήκος του τοίχου για μεγιστοποίηση του αποθηκευτικού χώρου. Ανοίχτηκαν νέα παράθυρα και τοποθετήθηκαν μεγάλα υαλοστάσια. Στον εξώστη κατασκευάζεται μεταλλικός κάναβος πέργκολας με κλειστά και ανοιχτά μέρη. Ο χώρος της πισίνας με τα ανοιγόμενα υαλοστάσιας στις δυο ελεύθερες πλευρές και στην οροφή δημιουργεί μια επιμήκυνση του εσωτερικού χώρου. Η φύτευση περιμετρικά του εξώστη προσφέρει μια αίσθηση ηρεμίας και ιδιωτικότητας από τα γύρω κτίρια.

Η εποχή της οικονομικής ευμάρειας στην Ελλάδα πέρασε  και άφησε πολλά μικρά οικόπεδα αδόμητα διάσπαρτα στον αστικό ιστό καθώς οι αναλογίες τους δεν είχαν να αποδώσουν οικονομικά οφέλη κυρίως στους εργολάβους της εποχής. Για πολλά χρόνια το υπό μελέτη οικόπεδο χρησιμοποιούταν ως χώρος στάθμευσης από τους κατοίκους των όμορων πολυκατοικιών. Ο χώρος των 166τμ τοποθετημένος καταμεσής της πυκνοκατοικημένης αστικής περιοχής της Καλλιθέας  ήταν ένα μικρό οικόπεδο που ασφυκτιούσε από κατοικίες και από τις τρείς μεριές με πρόσωπο στην οδό Ανδρομάχης. Στο χώρο αυτό μελετήθηκε η ανέγερση πολυκατοικίας λαμβάνοντας υπόψη τα ζητούμενα του κτιριολογικού προγράμματος. Η πολυκατοικία αναπτύσσεται σε  τέσσερις ορόφους, δύο πατάρια, pilotis και υπόγειο και έχει σχεδιαστεί σε κατακόρυφο άξονα λόγω της μικρής επιτρεπόμενης κάλυψης εξαντλώντας το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος

Αποτελείται από τέσσερις ανεξάρτητες κατοικίες σε ενιαίο κέλυφος. Το ισόγειο διαμορφώνεται ως pilotis από την οποία γίνεται η είσοδος στο κοινόχρηστο κλιμακοστάσιο του κτιρίου. Η pilotis έχει τον χαρακτήρα διαμπερούς διαδρόμου στον οποίο γίνεται η μετάβαση από την δημόσια οδό Ανδρομάχης στο λιγότερο δημόσιο χώρο του ακαλύπτου στο πίσω μέρος του οικοπέδου χρησιμοποιείται ως κοινόχρηστος χώρος συνάθροισης από τους ενοίκους των διαμερισμάτων. Το κτίριο αποτελείται από δύο οροφοδιαμερίσματα στον πρώτο και τρίτο όροφο, ένα διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο που αναπτύσσεται και σε χώρο παταριού και ένα διαμέρισμα που αναπτύσσεται μεταξύ του τέταρτου και πέμπτου ορόφου ενώ μεταξύ των δύο ορόφων σχεδιάζεται πατάρι.  Το δώμα είναι φυτεμένο και λειτουργεί ως προέκταση της κατοικίας του τέταρτου και πέμπτου ορόφου. Οι ένοικοι του διαμερίσματος αυτού έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν από το δώμα την πανοραμική θέα της πόλης και το χαρακτηριστικό πλέον τοπόσημο της περιοχής το κέντρο πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος Τα διαμερίσματα των τριών πρώτων ορόφων προορίζονται για μίσθωση ενώ το διαμέρισμα του τέταρτου και πέμπτου ορόφου προορίζεται για τους ιδιοκτήτες.

Ως κεντρικό στοιχείο της ογκοπλαστικής σύνθεσης διακρίνεται ο αυστηρός ορθογωνικός βορειοανατολικός τοίχος σχήματος Π  που ‘‘αγκαλιάζει’’ το κτίριο, στον οποίον αγκιστρώνονται όλα τα στοιχεία του κτηρίου. Τέσσερα κύρια οριζόντια επίπεδα αγκιστρώνουν στον βασικό τοίχο ενώ την σύνθεση έρχεται και κουμπώνει ο πλαϊνός  βορειοδυτικός τοίχος που σφραγίζει την ‘‘αγκαλιά’’. Κάθετα επίπεδα όψεων με ελεύθερα ανοίγματα συνδυάζουν ορθές και καμπύλες πλευρές ‘‘ενάντια’’ στην ορθοκανονικότητα του συνόλου και  τοποθετούνται στο μπροστινό και πίσω μέρος του οικοπέδου ενώ τα στηθαία και η φύτευση που διατάσσονται ελεύθερα με οριζόντια και καμπύλα τμήματα ‘‘διαλύοντας’’  πάλι την ορθοκανονικότητα των τεσσάρων κύριων οριζόντιων πλακών. Δέντρα τοποθετούνται στα τμήματα των εξωστών με διπλό ύψος προκειμένου να μπορούν να αναπτυχθούν καθ΄ ύψος και αποτελούν βασικά στοιχεία της όψης διαδραματίζοντας αντίστοιχο ρόλο όπως τα ανοίγματα και τα στηθαία.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο επιχειρήθηκε η διατήρηση και η ενίσχυση της συνέχειας της πόλης, η συμπλήρωση του συνεχούς μετώπου του δρόμου και η ενσωμάτωση σ’ αυτήν της νέας πολυκατοικίας (αισθητικά, δομικά, λειτουργικά) με κάποια όμως στοιχεία που δίνουν μια αίσθηση μοναδικότητας και διαφορετικότητας.